The Chin

Work In Progress: FEAR

Fear

The oldest and strongest emotion of mankind is fear.
H.P. Lovecraft

I

“I am scared,” he tells himself. He needs to pee and the pain in his abdomen starts to become unbearable. But, he won’t dare get out of his bed. He hears the weird noises and grunts of the bogeymen that live inside his closet and the symphony of demons dying to get inside his room to tear his puny bones and eat him: the honking horns of the passing goblins, the ticking of gnomes and the rumbling noises of speeding trolls. All of these fill his mind with horrendous images. From time to time, strange lights appear from the window, which he still sees though his whole body is covered by a blanket.

The boy remembers the stories his granny, mummy, daddy, and everyone told him about the monsters that inhabit the bamboo trees in the backyard, who eat the unfortunate and stubborn children who makes the grave mistake of wandering there. The black dwarves who eat noisy children, the tikbalangs who kidnap kids who don’t eat their veggies, the aswangs that creep on the roof looking for their latest victim, preferably those fond of eating cheese curls, roam and fly around his room. The man on the moon who eat the brains of children who don’t want to take baths and the gremlins who rip the flesh of those who lie, steal, those who are greedy, and those who stay up late…

Cold sweat forms on his brows. He starts to shiver. He hears the laughter, the wailing and growls of the critters who are threatening to kill him…

He closes his eyes, but he cannot force himself to sleep.

“They’re here!”

The sharp fangs, the long and sharp claws- approaching. He feels their presence- coming closer and closer. Closer and closer. His whole body is drenched with sweat. The red flaming eyes, the long tongues, the ooze dripping from their deformed mouths- The pain rushes from his abdomen to his neck choking him. His head begins to swirl. The laughter, the screaming- the torment! He can feel them clawing his sheets. They’re here! They’re here! His heartbeat thumps loudly, ready to explode at any moment… THEY’RE HERE!

“MOOOOOOOOOOMMMMMMMMMMMMYYYYYYYYYYYYYYY! HELLLLLLLPPP MEEEE!”

The door opens and the light switched on. Mommy.

She approaches him and feels his bed. She touches the sheets.

The crack of the belt against his skin is sharp:

it leaves welts and scars.

II

“I am scared,” he tells himself while walking home from school. In his mind, thoughts clash against each other: he wants to go home, watch TV and eat but he is afraid of passing through the alley: the only way home.

He is fat, small, slow and weak. Hesitation lies in each of his heavy steps burdened by his intense fear and his huge, bulky backpack which tire his round body and makes him slower. With each step he hears the teasing, the laughter and the taunting.

“PORKY!” Angel said.

“BABOY!” Mark shouts.

“BABOY!!”

“OINK, OINK TABA!!”

“BABOY BABOY BABOY!!!!!”

“FATTY!”

“FATSO!”

“BABOY BABOY BABOY!!!!!”

“TABABOY!!!”

With the hustle and bustle of the passing cars and the honking of the puto peddler’s horn- with the shouts of the vendors hawking their goods in the sidewalk stalls: each voice scream shout laughter whisper sound noise mock him.

All the world’s fingers point at him and in unison they exclaim the dreaded word:

BABOY!

He walks on. His heart beats fast inside his fat chest.

He bears the discomfort and torment of the images that soar through his mind: the bigger and stronger kids. He sees himself standing in the middle of a circle small, weak and overshadowed by the towering children that surround him. He shakes in fear as he sees their menacing grins. He shakes in fear and feels the fists falling on his nape, the blunt force of kicks landing on his butt, the choke holds, the pinches- with each heartbeat he feels the harsh words, the wedgies, the pulling down of shorts, the chasing after them who run off with his bag or his shoes. He walks on. Fat, drenched in sweat, slow. With his tiny steps he reaches the feared place.

The place he is now is just a few meters away from his house.

“If I run fast, the kids will not notice me.” He takes a deep breathe and run he did with all his might fast lightning fast strides which are impossible for his weight I must get home quick quick faster and faster starting to lose breathe but must run his house getting nearer and nearer he will make it he will he tells himself a few more steps a few more steps a few more

“Pssst! Come here fatso!”

He is standing in the middle of a circle of large kids shaking.

“You look so scared Piggy! Hahahahahahaha!”

III

“I am scared,” he tells himself

100 and 6 Word Stories...

The Kid

The kid just stood there in front of the booth that sells neckties and cufflinks. It was a Saturday afternoon, and the mall was filled with people- but he just stood there- not minding occasional bumps from passersby. Standing there, he looked like a monument. Standing there, he looked like a tiny god. His presence however, made some of the shoppers uncomfortable. Everybody knows that the kid is up to no good. Then, the unimaginable happened. He took out a cigarette and lit it. A security guard came, dragged him out and said, “We’re doing this because We love you”.

-j.luna

(100)

The Invasion of Pervasive Species Stopped by Sheer Sonic Madness

Death Metal saved him from aardvarks.

-j.luna

(6)

Dagang Kanal

Dagang Kanal (j.luna)


Nagising ang buong barangay nang basagin ang katahimikan ng mga sigaw at atungal ni Aling Baby, ang kapitbahay naming bagong panganak.

Mula sa aking pagkakahimbing, ako'y biglang napabangon-
naalarma sa malakas na sigaw na narinig, at tulad ng mga kapitbahay ay lumabas din ako upang rumesponde sa sigaw ng saklolo.


Pagdating sa bahay ng bagong ina ay nalaman ko ang dahilan ng kaguluhan-
nilalapa pala ng mga dagang kanal ang bagong panganak na sanggol ni Aling Baby.

Di-magkandaugaga ang mga taong bayan dahil sa milyun-milyong dagang kanal na nagkukumpulan at nagpipiyesta sa ngayo'y gutay-gutay nang katawan ng sanggol.

Milyun-milyog dagang kanal-
isang kumikilos na dagat ng maiitim, nakakalbo, mabaho at nakakapandiring mga dagang kanal na di kayang itaboy ng kahit anong hampas at palo mula sa mga patpat, pala at walis na dala ng mga takot na kapitbahay.

Kitang-kita ko ang lahat mula sa aking kinatatayuan.

"Wasak", ang unang salitang pumasok sa aking isipan.

Biglang naalala ko na may pasok pala ako, kaya naisipan ko nang sumibat.

Mapaglaro ang tadhana-
timing na timing ang sigaw ni Aling Baby na ilang minuto lang ang agwat sa oras na nakaset sa alarm clock ko para mag-alarm--
ang oras upang gumising at harapin ang isang panibagong araw.

Mahal ko ang trabaho ko, ayokong ma-late.


Sa daan pauwi may umover-take sa akin na dagang kanal na malaki, mataba at nanlalagas ang balahibo at may tangay-tangay na kapirasong lamang-loob sa kanyang bibig.

Sa pagkaripas nito, aking napuna na may naiwan ito sa daan.

Lumapit ako sa bagay na kanyang nalaglag; ako'y yumuko at nakita ko na ito’y ang putol na etits ng sanggol-
lasug-lasog ito at halos di na makilala dahil sobrang duguan.

Sa aking pagtayo aking napuna na ang ganda pala ng araw habang sumisikat ito sa silangan,
at sa kanto malapit sa aking bahay ay nakapuwesto na ang kariton ng mamang naglalako ng pares at mami.

Kung Paano Winasak Ni Giselle Ang Aking Pagkawasak

This summary is not available. Please click here to view the post.

Resbak (j.luna)

Resbak

"Loaded 'to pre, siguradong patay ang kupal na tatamaan nito.”

Sabay kasa.

Click.

"Patay kang bata ka.”, Itinutok ito sa akin at ginaya ang kilos ng mga action star sa TV.

“'Tang ina, ‘wag kang magbiro ng ganyan. Delikado itong balak natin.”

“Gusto mo bang makabawi, o hindi? Pre, para sa iyo itong gagawin natin.”, entra ni Al.

“Pare, natatakot ako.”

“Tignan mo yang mukha mo, 'tang ina, warak na warak e! Buti nga 'di ka tinuluyan ng hindot na putang inang yon. Maghilamos ka nga!”

Nagpunta ako sa lababo, binuksan ang gripo, tapos naghilamos.

Nagkulay pula ang tubig.

Tang-ina, grabe ang lagay ko.

*

Sobrang bilis ng takbo ko sa Taft.

Umiiyak ako.

Namamanhid ang hindot na mukha ko—hindi ko alintana ang mga putang-inang taong nakatitig sa akin.

Ano bang paki’ nila? Sila ba ang putang inang nasaktan?

Huminto ako sa isang fastfood sa Faura. Dito nagtatrabaho si Al. Nagpa-excuse siya sa CM niya, at nag-usap kami.

*

“Pre’ ano ba yang napasukan mong gulo?”

Ikinuwento ko ang putang inang nangyari.

“Text ko si Jo. Punta ka ngayon sa kanila. Pare, hintayin niyo ako, aayusin natin ito.”

*

Pagkahilamos, nagpunta ako sa sala.

“Al, di ba classmate mo dati si Dan?”

“Oo, kaya nga alam ko kung s'an nakatira yun e.”

“Pre, tara lumakad na tayo.”

Inihagis ni Jo kay Al ang susi.

“You drive.”

“Pre’! Eto o, tubo.”

“May dala na tayong bakal, aanhin natin yan?”

“Props.”, sabay tawa.

Lumabas kami ng bahay at lumakad na kami.

Mga alas-diyes na noon. ‘Lang trapik kaya walang sabit na natahak namin ang papuntang Blumentritt.

Habang umaandar ang kotse, nakasilip ako sa bintana.

Ang ganda ng kalsada pag-gabi, hindi ko tuloy napigilang magmuni-muni…

Ang lungkot ng kalsada, tahimik.

Kahit payapa sa pandama, ramdam ko parin ang lungkot ng paligid.

*

Nung una ko palang siya nakita, nagustuhan ko na ang ganda niya.

As in 'tang ina, nahulog.

Pero umurong ang bayag ko.

Tinalo ako ng kabobohan, katyopehan at hindot na kaduwagan.

Natakot akong mabasted.

*

Sa kuwentuhan at inuman ng tropa, bukambibig ko ang pangalan niya.

Putcha, mukha na nga raw akong Lalaine, Lalaine, Lalaine.

Fuck! Ang lakas ng tama ko sa kaniya.

Kalat na kalat na sa mga homies kong patay na patay ako kay Lalaine.

Pero, bullshit! Kumilos ba ako?

Hindi

Jackol na lang at ligaw tingin, ika nga.

Anong nga bang ginawa ko?

Nag-text. Nag-text nang nagputang-inang text.

Ano pa ba?

Nagsulat nang nagsulat.

Mga love letter sa pilas ng notebook na ipinapaabot sa ibang tao.

Text sa umaga: “Gudam. :)”

Text sa hapon: “Gudeve. :)”

Puro text at pangarap, pero pag-dumadaan na siya, wala.

Wala

Tameme na ako.

Urong ang bayag at bahag ang buntot.

Eto ang shit sa akin e, gustong gusto ko ang tao pero ‘di ako gumawa ng maayos na move.

Bullshit, takot akong mawala siya sa akin.

Ayokong masaktan.

Puta, di ako gumawa ng hakbang para mapunta siya sa akin.

*

“Oks ka lang ba?”

“Oo.”

“Nandito na tayo, anong plano?”

“Bababa ako. Hahanapin ko si Dan. Paglumabas ang kupal, lumabas kayo ng kotse tapos papasamahin natin siya. Dalhin natin sa kung saan, dun sa papuntang Pampanga o pa-Cavite. Bahala na. Cavite na lang, mas kabisado ko yung lugar na iyon.”

“Shit pare, far north, far south yang trip mo ha. Fuck you ka.”

“Cavite na lang.”

“Okay, tapos itututok ko agad ito, para hindi na umimik.”

“Jo, ‘wag na. Iabot mo nalang sa akin ang baril. Sa akin siya may atraso.”

“Oks. Ikaw ang bahala.”

*

“Gago, kumilos ka na. Maraming may gusto kay Lalaine.”

“Fuck you, iwas sa tao yun, conservative yun. 'Di pa nga nagkaka-syota yun e. Timing lang pare, kikilos ako. Tsaka sa ganda nun, kahit sinong kupal titiklop dun. Ako ang bahala.

Basta pre, pag-nakita mo si Lalaine, pakisabi na lang na hi sabi ko.”

“Shit, pare ang bagal mo.”

Maya-maya pa’y dumaan si Lalaine.

“Pre, ayun o!”

Tumayo si Tom, “Hi Lalaine!”,

Humarap ang chick, kumaway ang buong tropa, naki-kaway na rin ako.

“Tang ina, ang bopols mo dude!”

“Puta, dumaan na 'di pa nilapitan.”

Namula ako sa hiya.

“'Wag nga kayong atat, diskarte ko ito. Akong bahala.”

Kinabukasan, nakasalubong ko si Lalaine. As usual, tumungo lang ako. Shit! May lalakeng kasama, dala ang bag niya.

Sumikip ang dibdib ko. Binilisan ko ang lakad, natuliro ako.

Lakad.

Pabilis nang pabilis, hanggang makarating ako sa tambakan ng mga lumang desk sa gilid ng English Dept. na malayo sa mata ng mga mapaghusgang mga tao.

Malayo.

Kung saan walang makakakita sa akin.

At nung oras na iyon, para akong timang na umiyak ng umiyak.

*

Nakasalubong ko si Lalaine sa Maceda Hall, at tulad ng dati, tumungo lang ako.

Paglagpas niya, tumalikod ako at hinabol ko siya ng tingin.

Ang bopols ko, 'di ko tinignan ang nilalakaran ko.

*

Nang malaman nilang sinagot na niya si Dan, sinisi nila ako.

Mabagal daw ako.

Bading.

Walang balls, betlog, titi, bayag.

Kulang daw ako sa diskarte. Hindot daw ako.

Duwag.

Duwag daw ako.

Isang araw nakita namin si Lalaine, kasama ang ubod ng angas na fratboy niyang syota.

“Pare, alam mo ba kung ano ang kulang sa iyo? Betlog!”

Sabay tawanan.

Biglang sumiryoso kami nang nagsalita si Jo.

“Pare, kilala ko yan. Ang macho nyan, ang tulis. Pustahan kakantutin lang niyan si Lalaine.”

Kakantutin lang ni mutherfucking fratboy si Lalaine!

Habang nagsasalita si Jo, nakita namin sa 'di kalayuan na nag-kiss ang magsyota.

“Pare, ang yabang. Gusto kong gulpihin yan.”, sabi ni Tom.

Sa hirit na iyon, napatahimik kaming lahat at nagtinginan.

*

Shit! Ang bopols mo! Bakit'di mo tinignan ang nilalakaran mo?

Hindi ko tinignan ang nilalakaran ko.

Blag!

May nabangga ako. Nahulog sa sahig ang papel, binder at folder.

Yumuko ako upang tulungang pulutin ang mga nalaglag na gamit.

“Pare, gago ka ha! Hindi mo tinitignan ang dinaraanan mo! Pare, bakit mo tinitignan ang chick ko?”

Si Dan pala ang nabundol ko.

Nahuli siya sa paglalakad kay Lalaine, dahil ang dami niyang dalang gamit.

Tang ina, sabit ako.

“Pare, pasensiya na”, namula ako sa hiya, huling-huli niya akong nakatingin kay Lalaine, ang trophy niya.

“Teka, di ba ikaw si K.? Putang ina mo. Ikaw nga! Ikaw yung tinuturo sa akin ni Lalaine na nangha-harass sa kanya. Putang ina mo, bakit ka text ng text sa chick ko?”

Hindi na ako umimik.

Tang ina, nangh-harass? Ganun ba ang pakiramdam ni Lalaine sa pagpaparamdam ko sa kanya? Shit!

Buti nalang at maraming tao kaya walang violence na nangyari.

“'Tang ina mo! May araw ka rin sa akin!”, banta niya.

Fuck you, motherfucker!

Yumuko na lang ako.

Bullshit. I'm dead!

Putang ina, ang laki ng agwat ng height niya sa akin.

*

Kumatok ako sa pinto.

Toktoktok... Toktoktok

*

Lumabas ako ng campus para mag-yosi.

May tumapik sa akin.

“May pag-uusapan tayo.”

Shit

Dinala niya ako sa isang makitid na eskinita malapit sa Ayala at San Marcelino.

Medyo madilim na at wala masyadong tao.

Masama ito.

Shit

Natatakot ako, ang bilis ng tibok ng puso ko.

Putang ina, ano ba itong gusot na pinasok ko?

Gusto kong umiyak.

Gusto kong tumakas.

*

“Tao po!”, bumukas ang pinto. Isang batang babae.

“Sino po hinahanap mo?”

“Andyan ba si Dan?”

“Ma, may humahanap kay kuya.”

“Si Dan ba? Sino ba sila? Gabing gabi na ha.”

*

Hindi nako naka-imik at naramdaman ko ang kanyang kamao na tumama sa sikmura ko napaluhod ako ulan ng mga suntok sipa tadyak sapok dagok hindi na ako nakatayo ‘di nako nakailag ni hindi man lang ako nakasangga sa kanyang ginawang pag-atake

*

“Good evening po ako po si Jonas ka-eskuwela niya. May importante lang po na itatanong.”, siyempre di ko ibinigayang tunay kong pangalan.

“Teka lang iho, tatawagin ko lang.”

“Friend mo si kuya?”

“Zarah, 'wag mo siyang kulitin. Iho, pasensiya na ha. Tatawagin ko lang si Dan. Napaano nga pala yang mukha mo?”

“Nahulog po ako sa hagdan.

*

Hinawakan niya ako sa kuwelyo, ini-angat at isinandal sa pader. Dinuro ang dumudugo kong nguso.

“Layuan mo ang girlfriend ko.”

*

Nagulat si Dan.

“O! Anong ginagawa mo dito?”

“Mag-usap tayo! Halika!”

“Anong pag-uusapan natin?”

“Basta”, sumama naman ang kupal.

Nakarating kami sa poste sa tapat ng compound nila. Nandun ang kotse.

Lumabas si Jo at si Al, tangan ng isa ang tubo at hawak ng isa ang baril.

Kitang kita ko ang takot sa kanyang putang inang mga mata.

Napaatras siya.

“A-ano ito?”

*

Iniwan niya ko. Sabog ang mukha. Bugbog sarado.

Noong oras na iyon ako ang pinakamalaking talunan sa buong mundo.

Nagtatakbo ako sa kahabaan ng Taft.

Umiiyak na parang bata.

Lahat ng putang inang mata ng hindot na Kamaynilaan ay nakatitig sa akin.

Kinukutya nila ang pinakamalaking talunan sa buong mundo.

*

Sa isang liblib na bakanteng lote sa Anabu, Imus, Cavite.

Kaunting hampas ng tubo, kaunting sapak sa mukha-

sapat na bugbog at tadyak at maraming masasakit na salita mula sa mga mahal kong tropa.

Tahimik ko silang pinapanuod.

Tahimik

Hinahanda ang sarili sa mga mangyayari.

Maya-maya’y inabot na sakin ang baril.

Kitang-kita ko ang takot sa kanyang mga mata. Hawak ko ang kanyang buhay.

Lumapit na ako.

Itinutok ko ang baril sa kanya.

“Pare, 'wag”, bulong ng halos 'di na makapagsalitang si Dan.

'Di siya makapagsalita ng maayos, alam kong tila may nakabara sa lalamunan niya.

Alam na alam ko ang pakiramdam na iyon.

Alam na alam

Sumenyas ang tropa, hudyat upang ituloy na ang plano.

*

Sa aking pagtakbo nadama ko ang liit ko laban sa mundo.

Nadama ko na wala akong laban.

Nadama ko na ako ay talunan.

*

Lumuhod siya at humagulhol. Kumapit siya sa binti ko.

Hindi na siya makapagsalita.

Ano ka ngayon asshole?!

“Tumayo ka!”, ayaw niya pa ring tumigil.

Humagulhol ang ugok na parang sanggol.

Hinawakan ko siya sa kuwelyo at itinayo.

Nanginginig siya. Nakakatawa ang hitsura.

Ewan ko kung bakit natakot nanaman ako.

Natakot

'Di ko magawa ang plano kong gawin sa kanya.

May pumipigil sa akin.

Duwag

Pinagpag ko ang t-shirt niya.

Tinapik ko ang kupal sa balikat, at ako ay tumalikod at nag-lakad palayo.

Nakatingin sa akin ang mga tropa ko.

Tila ba'y nagtatanong ng, “Ano na? Paano na ang plano?”

*

Ang kirot pa rin ng mga pasa ko.

Putang ina, grabe ang lagay ko. Tumingin ako sa salamin.

“Tang ina mo pare, umurong nanaman ang betlog mo.”

Hindi nila ako sinisi sa biyahe naming pauwi, tahimik lang ang tropa.

Alam kong naiintindihan nila ako. Simula pa noong nagkakilala kami ay ganito na ako.

Isa na namang yugto ang dumaan sa putang inang buhay ko.

Wala na namang nangyari.

Talunan nanaman ako.

*

Nakalimutan ni Jo na kunin ang baril sa akin.

Tinignan ko ito.

Tahimik itong nakapatong sa ibabaw ng mga hinubad kong damit na nakapatong sa kama.

Naalala ko si Lalaine.

Naalala ko si Dan.

Naalala ko ang layo ng tinakbo ko habang dumudugo at kumikirot ang warak kong mukha.

*

“Loaded 'to pre, siguradong patay ang kupal na tatamaan nito.”

Sabay kasa.

Click.

-WAKAS-

A pain stabbed my heart, as it did every time I saw a girl I loved who was going the opposite direction in this too-big world.

- Jack Kerouac (On The Road)

Thanks for Mr. Giordani Gaffud for the really sick picture

After Call ( o Aux Mode, o Call Center Kantutan Extravaganza)

robots working...

Aftercall

-j.luna (May 5, 2008)

Ang pekpek ni Desiree ay basang-basa nung idikit niya ang mukha ko dito. Ma-pink pink ang kulay nito at amoy pekpek
Ctrl+Alt+Delete
************************************************************************
"Toot", may pumasok na call
"Welcome to customer service…", opening spiel
Habang sinasabi ko ito nararamdaman kong may tao sa ilalim ng station ko na pilit na binubuksan ang zipper ng lonta ko
"Yes, I'll check on that for you…"
Sabay pindot ng "mute" button sa amp
"Plink", nakalas na ang sinturon ko.
Sinilip ako sa baba si Desiree, hawak ang etits ko.
Un-mute agad, naka-10 seconds na ako, baka ma-dead air ayokong ma-"ding" balik sa call.
Nararamdaman kong jina-jackol ako habang dinidilaan niya ang butas ng etits ko.
************************************************************************
Manipis ang bulbol ni Desiree.
Alt+Tab
************************************************************************
Magl-log in na ako, baka ako ma-overbreak, habang inaayos ko ang softphone, may tumapik sa akin….
Naka-"ready" mode na ako,
Bago pumasok ang
Calls nilingon ko kung sino ang tumapik sa akin
nakita ko si Desiree, nasa station ko
tinaas niya ang palda niya at hinaltak ang strap ng t-back niya----
kulay white ito.
************************************************************************
Nag-sindi ako ng yosi sa smoking area, habang hinihithit ko ang yosi, hinihithit din ni Desiree ang etits ko, thirteen minutes
pinutok ko ito sa bunganga niya,
nilabasan na rin ang lalakeng dumu-dogstyle sa kanya.
************************************************************************
Four minutes ang acceptable at required na AHT.
************************************************************************
Pinasok ni Desiree ang etits…….
Hold Time should be less than two minutes
************************************************************************
…..ko sa puwet niya, ang sikip pero ang init at ang dulas nito at
kinabayo niya ako lumapit ang isang teammate ko at humiram ng post-its.
************************************************************************

Nilabasan si Desiree habang kinakain ko ang pekpek niya.
Allowed ACW: ten seconds or less.
************************************************************************
Dinidilaan ni Desiree ang utong ko habang jina-jackol niya ang agent na nasa kabilang station ang haba ng braso niya nakuha ko ang SSN ng customer at nabuksan ko ang account....
"So, how is the weather in Texas?" building rapport.
************************************************************************
Nahuli kami ng TL ko habang dini-deep penetration ko siya sa sahig...
Nakahiga si Desiree, ako naman ay nakaluhod tapos naka-sampa ang binti niya sa balikat ko.
Nagalit ang TL kasi queueing pero naka-ACW ako, petiks mode.....
************************************************************************
Binibigyan ako ng feedback ng QA, na-"ding" ako dahil hindi ako nag-emphatize nung sinabi ng customer na natigok ang aso niya.
Dinidilaan ni Desiree ang butas ng puwet ko.
************************************************************************
Nag-bio break ako,
pumunta ako sa restroom
pag-ka jingle, hinawakan ni Desiree ang etits ko,
bin-low job niya ako.
Sinimot ni Desiree ang latak ng ihi ko.
************************************************************************
Ang saya ko dahil perfect ang CSAT scores ko, tinira ko si Desiree sa cleavage ng boobs niya, dumating si TL at binigyan niya ako ng feedback.
Coaching + Log-Out = Petiks Mode
positive ang coaching dahil sa good CSAT score, at binigyan niya na rin ako ng QA feed back sa mga calls na na-monitor niya....
Hinehelicopter ako ni Desiree.
************************************************************************
"Uuuuhmmm....Uuuuuuuuuuuhm....Yaaah?" fillers and wrong grammar, "ding" din iyon.
************************************************************************
"Alright Mr. Brautigan, let me give you a recap of what we did today on your account....."
************************************************************************
Isinampa ko si Desiree sa tabi ng desk top
pinasok ko ang vibrator sa puke niya
"Toot"---"Welcome to customer service my name is...."
************************************************************************
Nasa elevator ako pabalik sa opis, tigas ang etits ko
pagbuka ng elevator nandun si Desiree, lumabas ako
sinalubong niya ako ng latigo,
humiga kami sa tabi ng lockers, kinagat niya ang labi ko at hinubad niya ang t-shirt ko.
***********************************************************************
Nag-swipe ako ng access card, nakapasok sa opis.
Pagkadating sa station, set-up, pull-up ng tools at pinatakan ko ng kandila ang tinggil ni Desiree.
************************************************************************
Adobo ang ulam sa pantry.
Inihian ko ang TL ko.
************************************************************************
90% QA scores,
kakaiba pala ang lasa ng regla....Malansa.
************************************************************************
"I want to speak to an American!"
Binunot ko ang etits ko,
jinackol ko ito at nung lalabasan na ako
itinutok ko ito sa bibig ni Desiree.
************************************************************************
May incentives sa perfect attendance, pero masaya na ako sa libreng jacket at kape.
************************************************************************
Tumae si Desiree sa bibig ko.
Dinukot ko ang kaliwang mata ng TL ko tapos pinakain ko ito sa kanya.
************************************************************************
"Log-out at exactly five AM, you have an uptraining...
go to training room A!"
sigaw ni TL, yehey! petiks!
SA training room, hinubaran ni Desiree ang trainer at ginupit niya ang clitoris ni trainer gamit ang mapurol na nail clippers
************************************************************************
"Last Call, adhere to your break schedule, ADHERENCE!!!"
Kinain ni Desiree ang tae ko.

"It is not right that everyone should read the pages which follow;
only a few will be able to savour this bitter fruit with impunity."
- Lautréamont (1846-1870)

j.luna On ABORTION

Naaalala ko nung naimbitahan akong magsalita sa isang symposium tungkol sa Reproductive Health, mga February 31 yun ng 2008 sa St. Paul's. Yung common na condom, withdrawal shit at mga bagay na wala naman akong pake at wala naman akong kapupulutan ng kahit anong pakinabang.....

Oks, nag-speach yung isang professor ng Women's Studies na taga-UP tungkol sa tamang paggamit ng IUD. Isang Psychologist mula sa UST ang sumunod, tungkol sa factors kung bakit maagang namumulat sa sex ang kids. Problema, ano ang ipapangaral kong ebanghelyo sa mga ito? Shit di ko naman pwedeng sabihin na isang epektib na paraan ng safe family planning ang pagf-facial o kung ipuputok mo sa mukha o bibig ng partner mo ang etits mo, kase baka ma-offend ang mga motherfucker na Christian na nandun (kahit alam kong ginagawa na ng ilan sa mga taong andun yung ganun). Ayoko namang magsalita kasi wala naman akong sasabihin, wala akong paki, that's all.

Okay so andun ako sa upuan malapit sa stage,wasted ako tsaka puro shit lang ang tumatakbo sa utak ko tsaka kung anu-anong kamanyakan, daming chicks sa St. Paul, daming subject na pwedeng pag-jackolan, nang biglang tinawag ako ng chairman of the board at ipinakilala ako sa crowd....Puta, I feel like a commodity na pinapanood ng mga hindot na St. Paul chicks na narito. Ang puputi, ang daming chinita na ang sarap hindutin, yun pa naman ang obsession ko. Oks, so wasak kana?

Balik na ba tayo sa storya?

Pero 'di ako narito para magpaka-maniac, andito ako upang imulat ang mga kabataan sa reyalidad ng abortion. Oo, may mission ako sa buhay, at may pact din ako sa isang kaibigan na nasawi, dahil sa abortion.

Oks, nasa stage na ako, okay so andami palang pro-choice dito at anti-abortion, mixed crowd... Shit, who gives a fuck. Okay eto ang sinabi ko:

"Good Afternoon...ako po si j.luna, nandito ako dahil isa ako sa mga pinakaimportanteng tao sa planetang ito at may kwento ako tungkol sa mapait na karanasan ng kaibigan ko sa ABORTION...

...ang paboritong topic ng mga putang inang Jesus fuckerfreaks sa kahit anong website at skul dito sa 'Pinas....

Oo, alam ko ang pait na dinaranas ng isang indibidwal na nawalan ng isang anghel, pero mas masakit ang guilt....etc etc blah blah... and all the crap. Okay so nagbigay na ako ng example, tungkol sa isang karanasan ng isang tropa na nagpaabort..Masakit etong paglalahad na gagawin ko, kasi isipin niyo, isang malapit na kaibigan ang nagpa-abort ng baby at namatay.... Blah blah etc etc"

Pero, siguro ang purpose ko talaga ay magmulat ng isip ng mga tao kaya kinuwento ko narin... Oks, eto na.

"Si Marlon Lopez,lalakeng -lalake ang tropa kong yun. Sobrang astig,maangas,mayabang, basta taong bull shit siya, pero kadikit ko yun, as in parang BFF. Okay, last year 2007 yun diba? Oks, lumapit si Marlon sa akin, sabi niya "j., ang sakit ng puson ko, samahan mo ko sa doktor." Sabi ko, "Sige pare samahan kita."

Oks, eto na ang kasunod, ayt nung nasa doctor na kami, dumaan siya sa kung anu-anong shit mga CT scan at ultrasound. Oks, kabado kami ni Marlon habang hinihintay namin ang resulta ng exam Maya-maya ay lumabas ang results....

BUNTIS si Marlon. Oo fucker, tama ang nabasa mo, buntis si Marlon. Mga six months na raw ang baby.

Oks eto pa. So nagulat si Marlon, kasi shit di naman siya hermaphrodite, di siya babae at ewan and all that shit, pero totoo naman daw na nangyayari yun sabi ng doktor.

Shit, eto ang wasak dun. Parang tinaningan na ang buhay ng tropa ko kasi sobrang wasak ang mga puwedeng mangayari sa kanya.

According to the doctor:

Ang lalake, kapag nagbuntis parang terminal case na ng cancer yun, kasi wala namang fallopian tube ang lalake at wala namang matres, so that means ang baby ay walang source ng pagkain. Ang gagawin ng baby para mabuhay siya ay kakainin niya ng lamang loob ni Marlon. Hanggang dumating ang nine months, kakainin ng baby ang daan para makalabas siya, creepy di ba?

Sa loob ng puson ngunguyain nya ang laman papuntang daanan ng ihi, dun kasi ang exit point e. Eaten from within as in mula sa loob kakainin niya ang bayag at etits ng ama/ina hanggang makalabas siya, morbid yun shit, at ang end patay ang ama/ina o whatever. Okay, so kapag di pinalaglag ang baby, patay si Marlon....

E kung ipalaglag ang baby, ano ang consequences? Malamang patay pa rin siya at maubusan ng dugo kasi medyo kumplikado ang procedure. Kelangang tanggalin ang balls at etits niya at sa butas na pinagtanggalan ng genitalia niya dun bubunutin ang sanggol.

Tinanong ko si doc, "Bakit di nalang kaya butasin ang tiyan ni Marlon?"

Sagot ng doktor bawal daw kasi sa saligang batas ang lagyan ng butas ang tiyan ng isang tao, so keber lang ako.

Kabado na si Marlon, sabi niya, "Doc bakit ako nabuntis? May kaugnayan ba yung pagpapatira ko sa aso sa puwit?" Nagulat kami ng doctor at nagbulungan ang mga intern.Wasak talaga itong si Marlon.

Tinanong ng doctor, "Tangna ka, bakit ka nagpatira sa puwit sa aso? Ang sick mo naman."

"Ano lang na-curious ako kasi sabi sa librong "Haunted" ni Chuck Palahniuk e masarap daw ang minamanipulate ang prostate.

Nasarapan din kasi ako nung may anal exam sa PLDT bago ako nagtrabaho dun."

Sabi ng doctor,"Wala! Wala itong kuneksiyon sa kalagayan mo. Kahit lalake pa na tao ang tumira sa wetpaks mo, di ka mabubuntis. Pero sick ka pare, sobrang sick!"

"Shit!", sabi ni Marlon.

Tangna sana di nalang siya nagkwento, napahiya pa tuloy siya. Ehem, balik tayo sa pinag-uusapan nating options sabi ng doctor, "Ayt, ano mamili ka.Hindi ka magpapa-abort at kakainin ka ng sanggol hanggang ma-deads ka. Shit, Marlon siguradong masakit na masakit yun... O magpa-abort ka, tigoks ka pero may anesthesia naman. Less pain, at nakalimutan ko, there's a slim chance that you might be able to survive."

Okay mahirap na desisyon yun, pero wasak, ganun pala no?

Oks sige mga mutherfuckers in the house, kuwento ko sa inyo kung paano nabubuntis ang isang lalake. Minsan tumutubo lang pala ang baby sa loob ng isang lalake parang cyst. Oo totoo yun! Marami na raw documented na case sabi ni doc. Walang reason or cause, basta absurd. Medyo may shit na twist pa yan kasi sabi ng doc, dahil unusual daw ang nature ng birth ng bata, pag-nabuhay eto nagiging megalomaniac. Isang taong pinanganak sa ganitong paraan ay si Adolf Hitler. Kinain niya ang tatay niya, oo ang sabi pa nga nakalabas na raw siya sa katawan e pinapak pa daw ni baby Hitler ang cadaver. Wasak diba?

Oks, so nakapili na si Marlon. "Okay, I'll go for abortion."

"Good choice", sabi ng duktor. Nagpalakpakan yung mga intern, nakipalakpak narin ako.

Wasak, may 70-30% na chance na puwede siyang mabuhay. Okay, atleast may hope pala. Pero may catch parin e. Tatanggalan siya ng balls kasi nga dun huhugutin ang fetus. Shit di ba?

Absurd talaga ang God ninyong mga Christians in The House!!! Nagpalakpakan ang mga Christians In The House. Fuck you kayong lahat! Naisip-isip ko.

So, to make the long story short, pina-abort ni Marlon ang baby, tapos na-coma siya. Ang tagal mga ten years, binigyan na nga ako ng options ng doktor. "Ano euthanasia na ba?" Sabi ni doc, sumnagot ako, "Wasak ka ba? Abortion ang topic sa kuwentong ito, siguro next time ko nalang it-tackle yun kung sa isang euthanasia forum pero hindi e. Okay?"

Wasak, nagkamalay si Marlon, mga January last year....Pero, wala na wasak na wasak na siya.

Eto ang shit, eksaktong gabi rin nung nagkamalay siya ay tumalon siya sa building ng ospital.

As in sa salamin na bintana. Siyempre, nagimbal ang mga people in the house sa MMC. Pag-pasok ng mga nurse sa kuwarto, nakita nilang ang palabas sa TV ay Wowow channel yung mga bold na Japanese pag-Sabado ng hatinggabi. Shit absurd talaga ang buhay.

Di nakayanan ni Marlon ang suffering na consequence ng kanyang abortion. Nahirapan siguro siya ng grabe....

Hirap nun, libug na libog siya nung oras na iyon pero di na siya makapag-jackol dahil wala na siyang balls at bird. Pero in any case, masaya narin ako kasi isang talon lang deads na siya, wala nang pain o suffering. Nagp-party nga ako dahil sa saya ko.

Mas oks na yun kesa kung di siya nagpa-abort.

Imaginine mo kaya kung gaano kasakit ang kakainin ka mula sa loob ng katawan mo. Shit yun! Torture yun, tapos deads ka rin.

What's the point of not having an abortion?

Pero what's the point ng pagd-decice, kasi kahit anong desisyon mo, sa kalagayan ni Marlon talo ka pa rin e. Patay na nga siya, nalaman pa ng mga taong nagpa-kantot siya sa aso.

Absurd...

Kung paano nalibugan si Marlon kahit wala na siyang balls at bird, yung ay isang malaking misteryo.

Isa pa napa-praning ako e.

Tangna, kutob ko may shit na nangyari. Malay natin may Christian na panatiko pala in the house, na dineads si Marlon nung malaman nitong nagpa-abort ang binata. Wasak diba?

Ayokong magbintang ng mga fuckers, at ayoko ring isipin na may nangyaring foul play, baka kasi isipin niyo wasak ako e, parang yung X-Files kind of wasak.

Pero ang hirap ding isipin kung bakit may nakatarak na scalpel sa noo niya nung makita ang bangkay niya sa ibaba ng building. Sa Fourth floor ang kuwarto niya, ang taas no?

Pero bahala na ang shit. Ayokong sirain ang New year ko.

Oo nga pala people in the house, siguro tinatanong niyo kung saan napunta yung fetus ni Marlon, binenta ko ito sa FEU sa mga nag-aaral ng nursing."

Tapos yun, pagkatapos ng shit ko, open forum, Q & A with the speaker. Walang naglakas ng loob na magtanong sa akin, kaya maaga nalang tinapos ng mga shit na nag-organize ng event ang forum, barabara akong kinamayan, binigay sakin ang certificate at yung mga shit na binibigay nila sa mga guest speaker tapos inihatid ako sa sakayan ng taxi.

12/32/08

Kung Paano Ako Nakadiskarte ng Pang-chibog Ko Kanina

Mabilis lang ito...Parang Simeco

Kung Paano Ako Nakadiskarte ng Pang-chibog Ko Kanina

'Di na nakapalag si Ate Natalie nung itinarak ni Marlon ang ice pick sa kanyang leeg.

Kinalabit ko si Marlon, "Pare bilisan mo! Tara na!"

Binitbit ko ang backpack ni Ate Natalie na may lamang celphone, pitaka at ilang gamit.

Nung maisuot na ng kasama ko ang pantalon at tsinelas niya, bumatsi na kami.

*

'Di kami uminom ngayon.

Wala kaming pera-

kumakalam ang sikmura, kaya dinaan nalang namin sa yosi at kuwentuhan ang gabi.

Ayos ito, sabi ko sa sarili. Kahit paano mas maayos ang magiging takbo ng aming plano dahil wala kaming amats.

*

Natalie Javier. Ate Natalie ang tawag ng mga bata at mga taga-looban sa kanya-

Isang volunteer na tumira sa looban upang magsilbi.

Ewan ko kung ano ang racket niya sa buhay bukod sa pagkakawang-gawa, wala akong pakialam.

Ang alam ko lang ay labs siya ng mga taga-looban at labs na labs siya ng mga lola at mga bata.

Sa simbahan yata siya ng Born Again o kung saang NGO nanggaling.

Ewan ko.

Si j.luna ay isang taong lumaking walang pakialam.

Basta ang alam ko ay wala ang pamilyang tinitirhan niya ngayon, umuwi ng Bicol o kung saan. Ewan.

Siya lang ang tao sa bahay nila, at ang pinakaimportante ay alam ko at naaamoy kong may pera siya.

Sigurado yun.

Siya lang kasi ang taong maayos-ayos ang hitsura dito sa looban.

*

Sabi ni Marlon, ganitong oras daw dumadaan si Ate Natalie. Malalim na ang gabi.

Gabi na siyang umuwi dahil marami ata siyang raket at pinaglilingkuran.

Alam ito ni Marlon dahil nakita niya raw si Ate Natalie sa kabilang looban nung minsan siyang tumakbo ng otabs para sa tropa.

Ma-raket pala itong si ate, sobrang busy.

Siguro paldo ito.

Maya-maya pa'y dumaan na si Ate Natalie, may dalang backpack at mga libro.

Hinayaan lang namin siyang dumaan.

'Di pwedeng dito gawin ang balak dahil maraming mga dumadaan, mahirap na kung may makakakita.

Hintay muna.

Kelangan ng timing.

Matapos ang ilang oras at ilang stik ng yosi lumakad na kami.

Tulog na malamang si Ate Natalie.

*

Hindi pinapabayaan ng Diyos ang mga taong lumalapit at naniniwala sa kanya.

Ano pa kaya kung ikaw ay masigasig na naglilingkod sa Kanya at sa iyong kapwa?

Ito marahil ang dahilan kung bakit 'di takot si Natalie sa kanyang pag-uwi ng disi-oras ng gabi.

Outreach, feeding program, prayer meeting.

Abala siya at masaya sa paglilingkod sa mga kapus-palad nating mga kababayan.

Mababait sila, ika ni Natalie.

Ang kailangan lang nila ay kalinga at pag-unawa.

Nauunawaan niya sila at alam niyang kung magiging mabuti siya sa kanila, ang kapwa niya'y gagantihan siya ng kabutihan.

Alam niyang 'di nila siya sasaktan.

Iyan ang kanyang paniniwala, at dagdagan pa ng kalasag ng panalangin at ang gabay ng Panginoon, alam niya na siya ay ligtas.

Galing sa practice ng choir ng mga kabataang nakatira sa kalye, pagod ngunit masayang-masaya si Natalie nang kanyang binagtas ang daan pauwi-

ang madilim at mabahong eskinita papasok sa looban.

*

"Puwede pala itong si Ate Natalie. 'Tang ina panalo", bulong ko kay Marlon.

"Pare, 'wag na. Baka sumabit tayo."

Tutal naman daw ay may nakuha na kami, ay siguro mas oks kung bumatsi nalang daw kami. Pero 'tang ina ang tarugo pag-tumigas ang hirap kontrolin, lalo na 'pag nasa harap mo na ang mainit na pekpek na luto ng langit.

Nung makita ni Marlon na binabayo at nilalapang ko na si Ate, nalibugan na rin siya at pumila.

*

Matapos manalangin at magpasalamat sa Maykapal, natulog na si Natalie.

Panatag ang loob na may Diyos na nagbabantay.

*

Nangangamoy na nang matagpuan ng mga kapitbahay ang bangkay ni Natalie.

Ayon sa mga pulis pagnanakaw daw ang motibo. Malamang daw mga adik.

Isang saksak ng icepick sa leeg ang tumapos sa buhay ng dalaga.

May panggagahasa ding naganap, kasi walang shorts at panty ang biktima.

Nakadilat ang kanyang mga mata, at nakabukas ng kaunti ang kanyang bibig na parang umuusal ng isang tahimik na panalangin.

*

Tanghali na nang magising ako.

Solb, may pera nga itong si Ate Natalie.

Naligo ako, tapos lumabas at nananghali sa karinderya ng dalawang kanin at isang bopis, umorder din ako ng RC na softdrinks.

Pagkatapos tsumibog, nagpunta ako sa tropa upang magyaya ng inuman.

-WASAK-

Author: j.luna

Author's Bio/Notes:

Flash Fiction, sobrang igsing maikling kuwento.
Hanggang ngayon ay inaatake ako ng matinding kawalan ng ideya, may kalawang na ang utak ko dahil sa stress ng mga nakaraan kong trabaho.

Ito siguro ang isang paraan para magamot ang block na ito, pag may naisip na concept isulat na agad mapa-pangit o maganda, basta maging productive. Mahirap ma-stack up, kelangang magtagtag ng kalawang.

'Di ko pa nach-check kung may cohesion o kung oks ang objectivity ng story, pero mas oks na ganito kesa manatili lang itong ideya na makakalimutan mo pag pinalipas ang sandali. Sayang.....

oo nga pala...ito ay hindi isang tula....
Ang manunulat ng kuwentong ito ay hambog at mayabang....
At si j.luna din ay isang tunay na maniac na mahilig maglagay ng vetsin sa beer ng mga kainumang babae, trip niya ding iusli ang siko niya pag-may chicks na malaki ang boobs at siksikan sa mrt....Hindi ito LOLs, peksman....maputol man ang burat ko.

Ang Putang Inang Paglalakbay ng Isang Hindot na Talunang si j.luna sa mundo ng pag-ibig

Ang Putang Inang Paglalakbay ng Isang Hindot na Talunang si j.luna sa mundo ng pag-ibig

"Loaded ito pre', siguradong patay ang kupal na tatamaan nito.”,

Sabay kasa. Click.

"Patay kang bata ka.” , Itinutok ito sa akin at ginaya ang kilos ng mga action star sa TV.

“Tang ina, ‘wag kang magbiro ng ganyan. Delikado itong balak natin.”

“Gusto mo bang makabawi, o hindi? Pre, para sa iyo itong gagawin natin.”, entra ni Al.

“Pare, natatakot ako.”

“Tignan mo yang mukha mo, tang ina, warak na warak e! Buti nga di ka tinuluyan ng hindot na putang inang yon. Maghilamos ka nga!”

Nagpunta ako sa lababo, binuksan ang gripo, tapos naghilamos.

Nagkulay pula ang tubig, Tang-ina, grabe ang lagay ko.

*

Ang bilis ng takbo ko sa Taft. Umiiyak ako. Namamanhid ang hindot na mukha ko—hindi ko alintana ang mga putang-inang taong nakatitig sa akin.

Ano bang paki’ nila? Sila ba ang putang inang nasaktan?

Huminto ako sa isang fastfood sa Faura. Dito nagtatrabaho si Al. Nagpa-excuse siya sa CM niya, at nagusap kami.

*

“Pre’ ano ba yang napasukan mong gulo?”

Ikinuwento ko ang putang inang nangyari.

“Text ko si Jo, punta ka ngayon sa kanila. Hintayin niyo ako, ayusin natin ito.”

*

Pagkahilamos ko nagpunta ako sa sala.

“Al, di ba classmate mo dati si Dan?”

“Oo, kaya nga alam ko kung san nakatira yun e.”

“Pre, tara lumakad na tayo.”

Inihagis ni Jo kay Al ang susi.

“You drive.”

“Pre’, eto o tubo.”

“May dala na tayong bakal, aanhin natin yan?”

“Props.”, sbay tawa.

Lumabas kami ng bahay at lumakad na kami.

Mga alas-diyes na noon. ‘Lang trapik kaya walang sabit na natahak namin ang papuntang Blumentritt. Habang umaandar ang kotse, nakasilip ako sa bintana.

Ang ganda ng kalsada pag-gabi, hindi ko tuluyan napigilang magmuni-muni…

Ang lungkot ng kalsada, tahimik.

Kahit payapa sa pandama, ramdam ko parin ang lungkot ng paligid.

*

Una ko palang nakita, nagustuhan ko na ang ganda niya. As in tang ina, nahulog. Pero natakot ako.

Tinalo ako ng hindot na kabobohan, katyopehan at hindot na kaduwagan.

Natakot akong mabasted.

*

Sa tropa bukambibig ko ang pangalan niya. Putcha, mukha na nga raw akong Lalaine, Lalaine, Fuck! Ang lakas ng tama ko sa kaniya.

Kalat na kalat nasa mga homies ko na patay na patay ako a kanya.

Pero, bullshit, kumilos ba ako? Hindi.

Jackol na lang at ligaw tingin, ika nga.

Anong ginawa ko?

Text.

Mga sulat sa pilas ng notebook na ipinapaabot sa ibang tao.

Text sa umaga: “Gudam. :)” Text sa hapon: “Gudeve. :)”

Puro text at pangarap, pero pag dumadaan na siya, wala. Tameme na ako. Urong ang bayag.

Eto ang shit sa akin e, gustong gusto ko ang tao pero ‘di ako gumawa ng move.

Bullshit, takot akong mawala siya sa akin. Ayokong masaktan.

Puta, di ako gumawa ng hakbang para mapunta siya sa akin.

*

“Oks ka lang ba?”

“Oo.”

“Nandito na tayo, anong plano?”

“Bababa ako. Hahanapin ko si Dan. Paglumabas ang kupal, lumabas kayo ng kotse tapos papasamahin natin siya. Dalhin natin sa kung saan, dun sa papuntang Pampanga o pa-Cavite. Bahala na. Cavite na lang, mas kabisado ko yung lugar na iyon.”

“Shit pare, far north, far south yang trip mo ha. Fuck you ka.”

“Cavite na lang.”

“Okay, tapos itututok ko agad ito, para hindi na umimik.”

“Jo, ‘wag na. Iabot mo nalang sa akin ang baril. Sa akin siya may atraso.”

“Oks. Ikaw ang bahala.”

*

“Gago, kumilos ka na. Maraming may gusto kay Lalaine.

“Fuck you, iwas sa tao yun, conservative yun. Di pa nga nagkakasyota yun e. Timing lang pare, kikilos ako. Tsaka sa ganda nun, kahit sinong kupal titiklop dun. Ako ang bahala. Basta pre, pagnakita mo si Lalaine, pakisabi na lang na hi sabi ko.”

“Shit, pare ang bagal mo.”

Maya-maya pa’y dumaan si Lalaine.

“Pre, ayun o!”

Tumayo si Tom, “Hi Lalaine!”,

Humarap ang chick, kumaway ang buong tropa, naki-kaway na rin ako.

“Tang ina, ang bopols mo dude!”

“Puta, dumaan na di pa nilapitan.”

Namula akosa hiya.

“’Wag kayong atat, diskarte ko ito. Akong bahala.”

Kinabukasan, nakasalubong ko si Lalaine. As usual, tumungo lang ako. Shit! May lalakeng kasama, dala ang bag niya.

Sumikip ang dibdib ko. Binilisan ko ang lakad, natuliro ako. Lakad, pabilis ng pabilis hanggang makarating ako sa gilid ng English Dept, malayo sa mata ng mga tao. Walang makakita sa akin. At nung oras na iyon, para akong timang na umiyak ng umiyak.

*

Nakasalubong ko si Lalaine sa Maceda Hall, at tulad ng dati, yumuko ako. Paglagpas niya, tumalikod ako at hinabol ko siya ng tingin. Ang bopols ko, di ko tinignan ang nilalakaran ko.

*

Nang malaman nilang sinagot na niya si Dan, sinisi nila ako. Mabagal daw ako. Bading. Walang balls, betlog, titi, bayag. Kulang daw ako sa diskarte. Hindot daw ako. Duwag. Duwag daw ako.

Isang araw nakita namin si Lalaine, kasama ang ubod ng angas na varsity niyang syota.

“Pare, alam mo ba kung ano ang kulang sa iyo? Betlog!”

Sabay tawanan.

Biglang sumiryoso kami nang nagsalita si Jo.

“Pare, kilala ko yan. Ang macho nyan, ang tulis. Pustahan kakantutin lang niyan si Lalaine.”

Habang nagsasalita si Jo, nakita namin sa di kalayuan na nag-kiss ang magsiyota.

“Pare, ang yabang. Gusto kong gulpihin yan.”, sabi ni Tom.

Napatahimik kaming lahat at nagtinginan.

*

Hindi ko tinignan nag nilalakaran ko.

Blag!

May nabangga ako. Nahulog sa sahig ang papel, binder at folder.

Yumuko ako upang tulungang pulutin ang mga nalaglag na gamit.

“Pare, gago ka ha! Hindi mo tinitignan ang dinadaanan mo! Pare, bakit tinitignan mo ang siyota ko?”

Si Dan pala ang nabundol ko. Nahuli siya sa paglalakad kay Lalaine, dahil ang dami niyang dalang gamit. Tang ina, sabit ako.

“Pare, pasensiay na.”, namula ako sa hiya, huling huli niya akong nakatingin kay Lalaine, ang trophy niya.

“Teka, di ba ikaw si j.luna? Putang ina mo. Ikaw nga! Ikaw yung tinuturo sa akin ni Lalaine na nanghaharass sa kanya. Putang ina mo, bakit ka text ng text sa siyota ko?”

Hindi na ako umimik. Tang ina, nangh-harass? Ganun ba ang pakiramdam ni Lalaine sa pagpaparamdam ko? Shit!

Buti nalang at maraming tao kaya walang violence na nagyari.

“Tang ina mo! May araw ka rin sa akin!”, banta niya.

Yumuko na lang ako. Putang ina, ang laki ng agwat ng height niya sa akin.

*

Kumatok ako sa pinto.

toktoktok

*

Lumabas ako ng campus para mag-yosi.

May tumapik sa akin.

“May pag-uusapan tayo.”

Dinala niya ako sa isang makitid na eskinita malapit sa Ayala at San Marcelino.

Medyo madilim na at wala masyadong tao. Masama ito.

Natatakot ako, ang bilis ng tibok ngpuso ko. Putang ina, ano ba itong gusot na pinasok ko.

Gusto kong umiyak.

Gusto kong tumakas.

Hindi nako nakaimik at naramdaman ko ang kanyang kamao na tumama sa sikmura ko napaluhod ako ulan ng mga suntok sipa tadyak sapok dagok hindi na ako nakatayo ‘di nako nakailag ni hindi man lang ako nakasangga sa kanyang ginawang pag-atake

*

“Tao po.”, bumukas ang pinto. Isang batang babae.

“Sino pong hanap mo?”

“Andyan ba si Dan?”

“Ma, may humhanap kay kuya.”

“Si Dan ba? Sino ba sila? Gabing gabi na ha.”

“Good evening po ako po si Rom, ka-eskuwela niya. May importante lang po na itatanong.”, siyempre di ko ibinigayang tunay kong pangalan.

“Teka lang iho, tatawagin ko lang.”

“Friend mo si kuya?”

“Pmel, wag mo siyang kulitin. Iho, pasensiya na ha. Tatawagin ko lang si Dan. Napaano nga pala yang mukha mo?”

“Nahulog po ako sa hagdan.

*

Hinawakan niya ako sa kuwelyo, ini-angat at isinandal sa pader. Dinuro ang dumudugo kong nguso.

“Layuan mo ang siyota ko.”

*

Nagulat si Dan.

“O! Anong ginagawa mo dito?”

“Mag-usap tayo! Halika!”

“Anong paguusapan natin?”

“Basta.”, sumama naman ang kupal.

Nakarating kami sa poste sa tapat ng compound nila. Nandun ang kotse.

Lumabas si Jo at si Al, tangan ng isa ang tubo at hawak ng isa ang baril.

Kitang kita ko ang takot sa kanyang putang inang mga mata. Napaatras siya.

“A-ano ito?”

*

Iniwan niya ko. Sabog ang mukha. Bugbog sarado.

Noong oras na iyon si j.luna naang pinakamalaking talunan sa buong mundo.

Nagtatakbo ako sa kahabaan ng Taft. Umiiyak na parang bata. Lahat ng putang inang mata ng hindot na Kamaynilaan ay nakatitig sa akin. Kinukutya nila ang pinakamalaking talunan sa buong mundo.

*

Dinala namin siya sa isang maliblib na bakanteng lote sa Anabu, Imus, Cavite. Kaunting hampas ng tubo kaunting sapak sa mukha, sapat na bugbog at tadyak at maraming masasakit na salita mula sa mga mahal kong tropa. Tahimik ko silang pinapanuod.. Hinahanda ang sarili sa mga mangyayari. Maya-maya’y inabot na sakin ang baril.

Kitang kita ko ang takot sa kanyang mga mata. Hawak ko ang kanyang buhay. Lumapit na ako. Itinutok ko ito sa kanya.

“Pare, wag.”, bulong ng halos di na makapagsalitang si Dan.

Di siya makapagsalita ng maayos, alam kong tila may nakabara sa lalamunan niya. Alam na alam ko ang pakiramdam na iyon.

Sumenyas ang tropa, hudyat upang ituloy na ang plano.

*

Sa aking pagtakbo nadama ko ang liit ko laban sa mundo. Nadama ko na wala akong laban. Nadama ko na ako ay talunan.

*

Lumuhod siya at humagulhol. Kumapit siya sa binti ko. Hindi na siya makapagsalita.

“Tumayo ka.”, ayaw niya pa ring tumigil.

Humagulhol ang ugok na parang sanggol.

Hinawakan ko siya sa kuwelyo at itinayo.

Nanginginig siya. Nakakatawa ang hitsura.

Ewan ko kung bakit natakot nanaman ako.

Di ko magawa ang plano kong gawin sa kanya.

May pumipigil sa akin.

Pinagpag ko ang t-shirt niya.

Tinapik ko ang kupal sa balikat, at ako ay tumalikod at nag-lakad palayo.

Nakatingin sa akin ang mga tropa ko.

Tila nagtatanong ng “Ano na? Paano na ang plano?”

*

Ang kirot pa rin ng mga pasa ko.

Putang ina, grabe ang lagay ko. Tumingin ako sa salamin.

“Tang ina mo j, umurong nanaman angbayag mo.”

Hindi nila ako sinisi sa biyahe naming pauwi, tahimik lang ang tropa.

Alam kong naiintindihan nila ako. Simula pa noong nagkakilala kami ay ganito na ako.

Isa na namang yugto ang dumaan sa putang inang buhay ko.

Wala na namang nangyari.

Talunan nanaman ako.

*

Nakalimutan ni Jo na kunin ang baril sa akin.

Tinignan ko ito.

Tahimik itong nakapatong sa ibabaw ng mga hinubad kong damit na nakapatong sa kama.

Naalala ko si Lalaine.

Naalala ko si Dan.

Naalala ko ang layo ng tinakbo ko habang dumudugo at kumikirot ang warak kong mukha.

*

“Loaded ito pre', siguradong patay ang kupal na tatamaan nito.”,

Sabay kasa. Click.