Tuesday, December 7, 2010

Tulagalag: Karapatan ng KM64

Isang Haiku para sa mga biktima ng Human Rights Violations

Monday, November 22, 2010

This is a Bad Trip

Andrea Zayklops

Sowing The DNA

LUKE 15:24


...for this son of mine was dead and has now returned to life. He was lost, but now he is found.' So THE PARTY BEGAN- Luke 15:24

This is Your Brain...

... and this is your brain... ON DRUGS.

Thursday, November 18, 2010

Gonzo Army and Innovative Noise Collective Will Be Performing at the 7th NEO ANGONO ARTISTS COLLECTIVE PUBLIC ART FESTIVAL

(click Pic to view)

On November 22: Ian Madriagal and j.luna's Intergalactic Happy Orchestra will show off their talent for weirdness at 7:45 pm. At 8:00 pm, it will be a festival of rock and roll and sound art and Gonzo Army will be playing! Visit: http://neo-angono.com/events.html for more details.

Sunday, November 14, 2010

More Before and After Pics...

Back in 2008: I was one fat motherfucker.


... Three years later: I'm still one helluva motherfucker.


Photos from Dutdutan X.

Tuesday, November 2, 2010

Gonzo Army At The Eternal Death Wake

Eternal Death Wake is the longest running Goth gathering in the country and one of the biggest in Asia. Last October 30, the infernal troop of Gonzo Army played alongside Japanese, Goth-Industrial band, Psydoll, Industrial-Metal band, Switch and goth acts like Skies Of Ember.


Ian Quirante of Switch performing his heart pounding brand of Industrial Metal, the guy wearing the black bandana is Joelen Mingi of German Goth Rock outfit, The Angina Pectoris. (photo courtesy of Eternal Death Wake)
Psydoll (photo from Eternal Death Wake)

Kat Logartos, Gonzo Army's Female Vocalist

Gonzo Army: Eric Melendez (Bass), Ian Madrigal and Roger Lopez
(Electronics/Samplers/Synthesizers), Karl R. De Mesa (Guitar)

Gonzo Army's Drummer, Mannet Villariba

Gonzo Army: Lead Vocalist, j.luna (Growls/Screams) and Female Vocalist,
Kat Logartos (Clean Vocals)

Collaborator, Mitch Garcia did performance art together with Ceej Gomera
j.luna and Kat Logartos on vocals

(photos courtesy of EDW, Kat Logartos and Eric Melendez)

Tuesday, October 12, 2010

Thursday, October 7, 2010

Ang Kadiliman (at ang Pait ng Pag-iisa)


Ang lungkot ng pag-iisa

ay tinalo ng takot.

Ang takot ay pinamanhid ng pagnanais mabuhay,

at ng pagkabaliw na gumagapang at nanunuot sa bawat sulok ng aking utak--

Pero, paano ko sasabihing nababaliw nga ako, kung ang mundo ngayo’y mas baliw pa sa akin?

Pa'no ij-justify ang sanity,

kung binasag na ng mga improbability ang mga probability-

at ang dating nababasa lang sa komiks o napapanuod sa sine

ay totoo nang nangyayari?

Pero, wala na akong oras para hanapin ang reason.

Mas matimbang ang survival.

Ang puso ko ay kumikirot,

hindi dahil sa sawing pag-ibig,

kundi dahil sa matinding pagkabog at

walang hintong pag-untog nito

sa pader ng kulungang tadyang

Tangan ang chainsaw at shotgun at ang natitirang hibla ng nasisimot nang pasensya,

In-analyze ko ang mga posibleng landas na puwedeng tahakin.

Pero wala, blangko.

Nakakubli.

Nakatago sa isang madilim at kandadong kuwarto.

Tahimik.

Maingat sa paghakbang--

maging sa paghinga.

Sa mga nagdaang araw, natutunan ko nang patalasin

ang pandinig,

maging ang pang-amoy.

Maselan sa bawat tunog

sa bawat kakaibang kaluskos, o mabikat na yabag.

alerto sa amoy ng kamatayang hatid ng paminsan-minsang pag-ihip ng hangin.

Dito, natutunan kong maging matibay.

Manhid.

Walang awa.

Magpakahayop.

Pero, kahit ang hayop na walang asal at walang awang pumapatay

ay walang laban sa salot na ngayo’y nagkalat.

Nagbukas ako ng isang pakete ng Skyflakes.

Makunat na pala ito. Okay, lang.

Mas naka-panglulumo ang katotohanang tatlong pakete na lang ang natitira

at ang galon ko ng tubig ay wala nang laman.

Kung malakas lang ang loob ko, malamang sana’y pinasabog ko na ang aking ulo.

Tulad ng ginawa ko sa aking minamahal--

dalawang araw na ang nakakaraan.

Sino bang mag-aakala na pati siya?

Sino ba ang mag-aakala na siya’y magwawala at magtatangkang ako’y lapain?

Sino bang mag-aakala na ‘di ko nakita ang pagkakaroon niya ng sintomas?

Sino bang mag-aakala na ibababa ko ang aking depensa

at patutuluyin s’ya sa aking pinagtataguan?

Ngayon, ang kanyang bangkay na malapit sa aki’y nagsisimula nang umalingasaw ay nagsisilbing patunay na patay na ang mundong aking nakagisnan.

‘Sing patay ng diyos na kanyang pinagmulan.

At mula dito sa kadiliman,

aking pinagluksa ang lungkot

at pait ng

aking pag-iisa.

Baguio Road Trip







Mula sa lente ni Daniw Santiago at Jackie Alejandro