Kung Paano Ako Nakadiskarte ng Pang-chibog Ko Kanina

Mabilis lang ito...Parang Simeco

Kung Paano Ako Nakadiskarte ng Pang-chibog Ko Kanina

'Di na nakapalag si Ate Natalie nung itinarak ni Marlon ang ice pick sa kanyang leeg.

Kinalabit ko si Marlon, "Pare bilisan mo! Tara na!"

Binitbit ko ang backpack ni Ate Natalie na may lamang celphone, pitaka at ilang gamit.

Nung maisuot na ng kasama ko ang pantalon at tsinelas niya, bumatsi na kami.

*

'Di kami uminom ngayon.

Wala kaming pera-

kumakalam ang sikmura, kaya dinaan nalang namin sa yosi at kuwentuhan ang gabi.

Ayos ito, sabi ko sa sarili. Kahit paano mas maayos ang magiging takbo ng aming plano dahil wala kaming amats.

*

Natalie Javier. Ate Natalie ang tawag ng mga bata at mga taga-looban sa kanya-

Isang volunteer na tumira sa looban upang magsilbi.

Ewan ko kung ano ang racket niya sa buhay bukod sa pagkakawang-gawa, wala akong pakialam.

Ang alam ko lang ay labs siya ng mga taga-looban at labs na labs siya ng mga lola at mga bata.

Sa simbahan yata siya ng Born Again o kung saang NGO nanggaling.

Ewan ko.

Si j.luna ay isang taong lumaking walang pakialam.

Basta ang alam ko ay wala ang pamilyang tinitirhan niya ngayon, umuwi ng Bicol o kung saan. Ewan.

Siya lang ang tao sa bahay nila, at ang pinakaimportante ay alam ko at naaamoy kong may pera siya.

Sigurado yun.

Siya lang kasi ang taong maayos-ayos ang hitsura dito sa looban.

*

Sabi ni Marlon, ganitong oras daw dumadaan si Ate Natalie. Malalim na ang gabi.

Gabi na siyang umuwi dahil marami ata siyang raket at pinaglilingkuran.

Alam ito ni Marlon dahil nakita niya raw si Ate Natalie sa kabilang looban nung minsan siyang tumakbo ng otabs para sa tropa.

Ma-raket pala itong si ate, sobrang busy.

Siguro paldo ito.

Maya-maya pa'y dumaan na si Ate Natalie, may dalang backpack at mga libro.

Hinayaan lang namin siyang dumaan.

'Di pwedeng dito gawin ang balak dahil maraming mga dumadaan, mahirap na kung may makakakita.

Hintay muna.

Kelangan ng timing.

Matapos ang ilang oras at ilang stik ng yosi lumakad na kami.

Tulog na malamang si Ate Natalie.

*

Hindi pinapabayaan ng Diyos ang mga taong lumalapit at naniniwala sa kanya.

Ano pa kaya kung ikaw ay masigasig na naglilingkod sa Kanya at sa iyong kapwa?

Ito marahil ang dahilan kung bakit 'di takot si Natalie sa kanyang pag-uwi ng disi-oras ng gabi.

Outreach, feeding program, prayer meeting.

Abala siya at masaya sa paglilingkod sa mga kapus-palad nating mga kababayan.

Mababait sila, ika ni Natalie.

Ang kailangan lang nila ay kalinga at pag-unawa.

Nauunawaan niya sila at alam niyang kung magiging mabuti siya sa kanila, ang kapwa niya'y gagantihan siya ng kabutihan.

Alam niyang 'di nila siya sasaktan.

Iyan ang kanyang paniniwala, at dagdagan pa ng kalasag ng panalangin at ang gabay ng Panginoon, alam niya na siya ay ligtas.

Galing sa practice ng choir ng mga kabataang nakatira sa kalye, pagod ngunit masayang-masaya si Natalie nang kanyang binagtas ang daan pauwi-

ang madilim at mabahong eskinita papasok sa looban.

*

"Puwede pala itong si Ate Natalie. 'Tang ina panalo", bulong ko kay Marlon.

"Pare, 'wag na. Baka sumabit tayo."

Tutal naman daw ay may nakuha na kami, ay siguro mas oks kung bumatsi nalang daw kami. Pero 'tang ina ang tarugo pag-tumigas ang hirap kontrolin, lalo na 'pag nasa harap mo na ang mainit na pekpek na luto ng langit.

Nung makita ni Marlon na binabayo at nilalapang ko na si Ate, nalibugan na rin siya at pumila.

*

Matapos manalangin at magpasalamat sa Maykapal, natulog na si Natalie.

Panatag ang loob na may Diyos na nagbabantay.

*

Nangangamoy na nang matagpuan ng mga kapitbahay ang bangkay ni Natalie.

Ayon sa mga pulis pagnanakaw daw ang motibo. Malamang daw mga adik.

Isang saksak ng icepick sa leeg ang tumapos sa buhay ng dalaga.

May panggagahasa ding naganap, kasi walang shorts at panty ang biktima.

Nakadilat ang kanyang mga mata, at nakabukas ng kaunti ang kanyang bibig na parang umuusal ng isang tahimik na panalangin.

*

Tanghali na nang magising ako.

Solb, may pera nga itong si Ate Natalie.

Naligo ako, tapos lumabas at nananghali sa karinderya ng dalawang kanin at isang bopis, umorder din ako ng RC na softdrinks.

Pagkatapos tsumibog, nagpunta ako sa tropa upang magyaya ng inuman.

-WASAK-

Author: j.luna

Author's Bio/Notes:

Flash Fiction, sobrang igsing maikling kuwento.
Hanggang ngayon ay inaatake ako ng matinding kawalan ng ideya, may kalawang na ang utak ko dahil sa stress ng mga nakaraan kong trabaho.

Ito siguro ang isang paraan para magamot ang block na ito, pag may naisip na concept isulat na agad mapa-pangit o maganda, basta maging productive. Mahirap ma-stack up, kelangang magtagtag ng kalawang.

'Di ko pa nach-check kung may cohesion o kung oks ang objectivity ng story, pero mas oks na ganito kesa manatili lang itong ideya na makakalimutan mo pag pinalipas ang sandali. Sayang.....

oo nga pala...ito ay hindi isang tula....
Ang manunulat ng kuwentong ito ay hambog at mayabang....
At si j.luna din ay isang tunay na maniac na mahilig maglagay ng vetsin sa beer ng mga kainumang babae, trip niya ding iusli ang siko niya pag-may chicks na malaki ang boobs at siksikan sa mrt....Hindi ito LOLs, peksman....maputol man ang burat ko.